Interview Dimitri Sijnesael

 Naam: Dimitri Sijnesael

Woonplaats: Terneuzen

Leerling van/tot: 2004-2006 aan SSG de Rede

Huidig beroep: Leraar geschiedenis aan het Lodewijk College

Favoriete docent(e): Meneer van de Kerkhove van Geschiedenis

 

,, Ik denk niet dat er veel mensen zijn die kunnen zeggen dat ze én op de Rede én op het Zeldenrust én op het Lodewijk College hebben rondgelopen. Nou, ik dus wel. Al ben ik alleen op de Rede zelf leerling geweest, van 2004 tot en met 2006. Later ben ik als leraar begonnen op het Zeldenrust-Steelantcollege en dit doe ik nu dus op het Lodewijk College. Mijn middelbare schoolperiode in Terneuzen duurde maar drie jaar, omdat ik tien jaar in Hellevoetsluis heb gewoond. Mijn wieg stond in Terneuzen en ik ben met recht een trotse Zeeuws-Vlaming te noemen, maar als gezin hebben we dus een uitstap naar Zuid-Holland gemaakt. Het verschil tussen de Rede en mijn school in Hellevoetsluis kon ik al heel snel merken. De sfeer in Terneuzen was zóveel relaxter en de leraren waren zóveel meer open en toegankelijk. Ik voelde me dan ook gelijk thuis en welkom op school. Deze sfeer was er al helemaal bij de TLC, de groep van leerlingen en leraren die verantwoordelijk zijn voor de schoolfeesten. De mooiste herinneringen heb ik daar dan ook opgebouwd. Als groep waren we ontzettend hecht met elkaar. Niet alleen met de leerlingen onderling, maar zeker ook met de leraren. Ik heb daar geleerd hoe belangrijk het is om als leraar benaderbaar te zijn en gewoon ‘normaal’ te reageren. Sinds de eerste dag dat ik zelf leraar, ben probeer ik me dan ook zo op te stellen en ik denk dat me dat aardig afgaat. Sinds een jaar of vier is de TLC weer nieuw leven ingeblazen en daar ben ik blij mee. Zelf ben ik er voorlopig niet bij betrokken. Dat is ook niet nodig, want de organisatie staat hartstikke goed. Vergeleken met vroeger zie je wel dat de schoolfuiven vooral door de onderbouw goed bezocht worden. Dat was in mijn tijd wel anders, toen kwamen alle leeftijden er in groten getale op af. De sfeer op het Lodewijk College anno 2025 is in principe nog redelijk hetzelfde als in 2004. Natuurlijk is de wereld om ons heen en de jeugd zelf ontzettend veranderd, maar het gaat er nog steeds relaxed aan toe. Over het algemeen heb ik geen moeite om mijn leerlingen mee te krijgen in mijn betogen over geschiedenis. Het helpt daarbij wel gigantisch dat de mobiele telefoons uit de klas zijn verdwenen, een verademing voor ons leraren. Ik durf zeker te stellen dat ik dit vak ben gaan doen door toedoen van mijn oude geschiedenisleraar, meneer van de Kerkhove. Als ik ook maar één leerling kan prikkelen om later hetzelfde te doen, dan zou dat geweldig zijn. Hoe ik naar de toekomst van het Lodewijk College kijk? Hartstikke positief, al zou het wel fijn zijn als we op den duur met zijn allen op één en dezelfde locatie komen te zitten. Op het moment merk je wel dat er grote verschillen tussen de twee locaties zijn. Hopelijk komt hier over een paar jaar de langverwachte verandering in.”